04 julio 2008

OS CAMARONS


-Bos días, Madriles. Teño para ti unos camarons. Aquí tés.

-Bos días, Tonecho. ¿Y eso?

-Saín esta noite por Ons e collín vinte quilos. Entraban con vento norte... que daba gusto. Pero antes de vendérselos a eses cabrones ao prezo que me digan, prefiro dárselos aos meus amigos. Que te parece, Madriles?

-Pues, ¿qué me ha de parecer? Muchas gracias.

Y es que mi amigo Tonecho no está dispuesto a que otros pongan el precio a su trabajo. Me subí los camarones aún saltando en la bolsa de Froiz y les di la eutanasia que merecen y que ahora predica el partido que apoya al gobierno de nuestros pecados. Y es que ya se sabe, lo que preocupa a los gobernados no es la crisis inexistente, sino la eutanasia y la laicidad.

-Tonecho, ¿qué hacemos con estos?

6 Comments:

Anonymous Anónimo said...

Ah!, Leites! Que sorte tes, rapaz!
O teu comendo camaróns de gañote e os demais en galeras.
Non esquezas coa túa folganza o seguir impartindo xustiza cal Quixote Mariñeiro.
A orde nacional e aínda poida que o de allende os mares depende (en parte) das túas fazañas.
Feliz singradura, Patrón!
E recordos á túa señora.

vie jul 04, 02:44:00 p. m. 2008  
Anonymous Anónimo said...

Y como era de razón
el hombre se fue a almadrones
a comerse su ración
de sabrosos camarones

vie jul 04, 05:31:00 p. m. 2008  
Anonymous Anónimo said...

Pues yo a "almadrones" le había encontrado otra rima...

lun jul 07, 09:00:00 a. m. 2008  
Anonymous Anónimo said...

Nos ha jodio.
Yo tambien encontré otra rima para camarones
Que jodio.

lun jul 07, 05:12:00 p. m. 2008  
Anonymous Anónimo said...

¡Oe, Patrón! ¿Quen é este Fuelle que sopra como e onde quere encabronando o meu espírito e enrareciendo a singladura da nave?
Paréceme a min que tes amizades pouco recomendables.
E eu que che cría xente sen dobleces resulta que, mira por onde, rodéanche xentes de mal vivir que me quitan o soño.
Vaiche pensando en axustas as cousas polo ben da tripulación e por unha arrivada feliz.
Un abrazo.

lun jul 07, 05:20:00 p. m. 2008  
Anonymous Anónimo said...

Boas tardes foreros, la verdad es que me gustan este tipo de debates, por lo que os agradeceré una sincera bienvenida y amablemente me permitáis compartir vgerdejos y agraces con vos; una cosa, discrepo con la eutanasia del camarón, ya que no creo que éstos posean tan digna voluntad como para desearla...inocentes ellos... pero, me parece que por ahí se dice que manteniendo la mente ocupada con la eutanasia y la laicidad podemos pagar las hipotecas... o no es cierto?
Bien hallado

mar jul 08, 08:09:00 p. m. 2008  

Publicar un comentario

<< Home